آسمان

اولین بند نامه بلند عشق که به تنهایی دل خسته ات پاسخ خواهد داد آبی بی کران آسمان است، در تمام ساعت های به ظاهر ساده

در تمام رفتن ها و آمدن ها  

بدون آنکه روزشمار لحظه های سفرت باشد و زیبایی مسحور کننده اش را با نوید رفتن بر کامت تلخ کند

آسمانی که حتی زیر سقف گنبدی لحظه های خستگیت هم جاریست

آسمانی که هر بار چشمت به پهنای آبیش میهمان میشود بند بند وجودت را به سجده شکر میبرد

آسمانی که آسمانی شدن یاران آسمان را خوب به تصویر کشیده است

آسمانی که خوب میداند چطور درست وقتی فرسنگ ها ازآن دورشدی دلت را در دست بگیرد و درد دوری را از هر زخمی کشنده تر جلوه دهد

 

آسمان زیبای سفر دلم برای دیدنت حاظر است تمام چشم های دنیا را وام بگیرد فقط کافیست یک بار دیگر جلوی اسمم بنویسی ( برای چند روز میهمان آسمانش کنید)

 

 

 

/ 2 نظر / 2 بازدید
بهرام

زیبا می نویسی موفق و شاد باشی

رها

به قول "سپهر" : اینجا سپهر است،صدای ما را از آسمان میشنوید... اگه مطلبتو خوب متوجه شده باشم،این نظرو میتونم بدم که : به امید آسمانی شدن همه ی ما...